ULLAMAYAUKA

Gözlerimle güvenimi yürütüyorum karadan
Kırk yedi adımdan sonra ormandayım
Saatler harici tüm dostluklarım , orda
Tesellisiz bir sevişme için gidiyorum
Tırnaklarımın arasında toprakla
Dağlar başının örtüsünü açmadan
Gitmek gerek yada gerek olduğunu
Zannedersem mutlu olurum
Bu kırk yedi adımda önümde duran
Her bir insana çarptım , düşürdüm , kaldırmadım
İçlerinden geçtim belki küfürlerin
Fakat gidiyorum , tekin değilimdir
Çünkü ayaklarımı yere basmıyorumdur

Şimdi şimdi şimdi şimdi halen
Ahlâkî kararları kaldırımlardan nasıl da
Nasıl olsa da akıyor yokuş aşağı
Taşların arasında yer yapıyor  kalıntılar
Sınırlarıyla ağrılı bir adam şarkı söylüyor
Ben gerçekten sesi yükseliyordu itaat eder gibi
İşaret ediyor ormanın girişini
Ben yürüyorum ve uğultu, şakalarımdan ayrılıyor
Giderek tabiatın vizyonunu alıyorum üzerime
Buluta yük , ormana ateş , suya kir , hayvanın canını
Belli ediyor kendini, insan olduğumun faaliyetleri
Belli ediyor muyum ?

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s